Στην Καστοριά δεν οδηγείς. Κάνεις σλάλομ. Αν περάσεις μια διαδρομή χωρίς να αλλάξεις λάστιχο, θεωρείσαι τυχερός.
Οι λακκούβες εδώ δεν είναι πρόβλημα – είναι χαρακτηριστικό του τοπίου. Εμφανίζονται μετά την πρώτη βροχή, βαθαίνουν στη δεύτερη και στην τρίτη αποκτούν προσωπικότητα. Τις μαθαίνεις με το μικρό τους όνομα: «α, αυτή είναι στη Γράμμου», «εκείνη μετά το φανάρι», «η κλασική πριν τη στροφή».
Τα έργα; Γίνονται.
Οι διορθώσεις; Πρόχειρες.
Το αποτέλεσμα; Με την πρώτη ψιχάλα, επιστροφή στην κανονικότητα.
Κι αν τύχει και την πατήσεις, μην ανησυχείς. Το σύστημα λειτουργεί άψογα: ο ένας δείχνει τον άλλον, η ευθύνη χάνεται, κι εσύ γνωρίζεις από κοντά την οδική βοήθεια και τον λαστιχά της γειτονιάς. Ευτυχώς υπάρχουν επαγγελματίες που κάνουν σωστά τη δουλειά τους — γιατί οι δρόμοι σίγουρα δεν την κάνουν.
Προσοχή στα νερά, λένε.
Προσοχή στον πάγο.
Προσοχή στις λακκούβες.
Στην Καστοριά, η προσοχή είναι τρόπος ζωής.
Κι ύστερα αναρωτιόμαστε γιατί στην Ευρώπη οι δρόμοι μοιάζουν διαστημική τεχνολογία. Εκεί στρώνουν άσφαλτο. Εδώ στρώνουμε υπομονή. Μέχρι να αλλάξει κάτι, οδηγούμε με ευχές, σταυρό και καλά λάστιχα.
Γιατί στην Καστοριά, ο δρόμος δεν σε πάει απλώς στον προορισμό σου — σε δοκιμάζει.
