Όπως αποκαλύψαμε: Από τα 17.500€ της ανάθεσης, τα 5.500€ πληρώθηκαν και τα 3.000€ ακυρώθηκαν. Η νομιμότητα δεν μπορεί να λειτουργεί με δόσεις.
Στις 11/08/2025 εκδίδεται απόφαση απευθείας ανάθεσης (Αρ. Πρωτ. 24324) για υπηρεσίες δημοσιότητας και προβολής, συνολικού ποσού 17.500€. Υπογράφει απ΄ευθείας ανάθεση “με εντολή δημάρχου” ο Αντιδήμαρχος Οικονομικών, Ρήμος Αθανάσιος. ΕΔΩ
Στις 12/09/2025 εκδίδεται χρηματικό ένταλμα 5.500€, το οποίο –κατά τα διαθέσιμα στοιχεία– πληρώθηκε κανονικά. ΕΔΩ
Στις 30/12/2025 εκδίδεται δεύτερο ένταλμα, 3.000€, το οποίο ακυρώνεται 12 ημέρες αργότερα. ΕΔΩ
Τρεις ημερομηνίες. Δύο εντάλματα. Μία ακύρωση. Και κάπου εκεί ξεκινούν τα ερωτήματα.
Η ακύρωση ενός εντάλματος δεν είναι καταδικαστική πράξη. Είναι όμως ένδειξη ότι κάτι δεν ολοκληρώθηκε όπως έπρεπε.
Στη δημόσια διοίκηση, οι διαδικασίες δεν λειτουργούν με δοκιμές τύπου «αν περάσει, πέρασε». Προηγείται έλεγχος, τεκμηρίωση και νομιμότητα — όχι εκ των υστέρων διόρθωση. Αν το ένταλμα των 3.000€ δεν πληρούσε τις προϋποθέσεις για να πληρωθεί, τότε τίθεται ένα απλό, θεσμικό ερώτημα: Με ποια ακριβώς δεδομένα πληρώθηκε το προηγούμενο ένταλμα των 5.500€ προς τον ίδιο ανάδοχο;
Η νομιμότητα δεν εφαρμόζεται τμηματικά. Δεν ενεργοποιείται ανάλογα με το ποσό ούτε εξαρτάται από την ημερομηνία έκδοσης. Ή τηρείται εξ αρχής — ή δεν τηρείται.
Οι υπηρεσίες προβολής από ΟΤΑ επιτρέπονται. Όμως:
- Πρέπει να υπηρετούν σαφή δημοτικό σκοπό ενημέρωσης.
- Οφείλουν να έχουν συγκεκριμένο αντικείμενο και μετρήσιμα παραδοτέα.
- Απαιτούν πλήρη συμμόρφωση με το θεσμικό πλαίσιο.
- Όταν πρόκειται για διάχυση περιεχομένου μέσω τρίτων “μέσων”, εγείρεται ζήτημα εφαρμογής του Ν. 5005/2022 και των προϋποθέσεων που αυτός θέτει.
Η δημόσια προβολή δεν είναι προσωπικό brand management. Είναι θεσμική υποχρέωση διαφάνειας.
Το πολιτικό βάρος δεν είναι λογιστικό Το ζήτημα δεν είναι τα 3.000€. Ούτε τα 5.500€. Το ζήτημα είναι η συνέπεια της διοίκησης απέναντι στους ίδιους της τους ελέγχους. Όταν ένα ένταλμα εκδίδεται και πληρώνεται, και ένα επόμενο ακυρώνεται για λόγους που σχετίζονται με τις προϋποθέσεις διεκπεραίωσης, τότε το πρόβλημα δεν είναι αριθμητικό. Είναι θεσμικό. Και τα θεσμικά ζητήματα δεν λύνονται με ακυρώσεις. Λύνονται με απαντήσεις.
Τα ερωτήματα που παραμένουν
- Με ποια λογική υπεβλήθη και εγκρίθηκε το ένταλμα; Υπήρξε κριτήριο ή μεθοδολογία για την αξιολόγηση της σκοπιμότητας και της αναγκαιότητας της δαπάνης;
- Ποιος εντόπισε την εταιρεία και ποιος πρότεινε τη συγκεκριμένη ανάθεση;
- Υπήρξε σύγκριση προσφορών ή εναλλακτικών επιλογών πριν την ανάθεση;
- Εξετάστηκε η εύλογη αγοραία αξία της υπηρεσίας στο πλαίσιο τεκμηρίωσης της δαπάνης πριν την ανάθεση;
- Ποιος διαπίστωσε την ανάγκη ακύρωσης και με ποια αιτιολογία;
- Θα εξεταστεί η αναζήτηση τυχόν αχρεωστήτως καταβληθέντων ποσών, εφόσον προκύψει τέτοιο ζήτημα;
- Υπάρχουν σαφώς προσδιορισμένα και παραληφθέντα παραδοτέα που να τεκμηριώνουν πλήρως την αξία της δαπάνης;
- Ποιος πιστοποίησε την καλή εκτέλεση των υπηρεσιών και με ποια τεκμηρίωση;
- Υπάρχει αναλυτική αναφορά αποδοτικότητας (π.χ. δείκτες απόδοσης, απήχηση, μετρήσιμα αποτελέσματα);
- Υπάρχει πρακτικό παραλαβής από αρμόδια επιτροπή;
Τα ερωτήματα μας δεν στοχεύουν σε προεξόφληση συμπερασμάτων, αλλά στην αποκατάσταση διοικητικής συνέπειας, θεσμικής λογοδοσίας και εμπιστοσύνης των πολιτών. Η διαφάνεια δεν φοβάται τις ερωτήσεις. Τις απαντά.
Όταν ένα ένταλμα πληρώνεται και το επόμενο ακυρώνεται για τον ίδιο συμβατικό κύκλο, το ερώτημα δεν είναι «τι συνέβη». Το ερώτημα είναι αν ο έλεγχος λειτούργησε εξαρχής — ή μόνο όταν κάποιος κοίταξε πιο προσεκτικά. Και στη διαχείριση δημόσιου χρήματος, η προσοχή δεν πρέπει να έρχεται μετά. Πρέπει να προηγείται.
