Σε μια περίοδο που η Καστοριά δοκιμάζεται οικονομικά, δύο διαφορετικές λογικές συνυπάρχουν στην ίδια κοινωνία. Δύο εντελώς διαφορετικές αντιλήψεις για το τι σημαίνει ευθύνη, προτεραιότητα και κοινωνική αποστολή.
Από τη μία πλευρά, ο Σύλλογος Πολυτέκνων Ν. Καστοριάς.
Από την άλλη, ο Δήμος Καστοριάς.
Η σύγκριση δεν είναι απλώς οικονομική. Είναι βαθιά πολιτική και ηθική και δημιουργεί προβληματισμό.
Η κοινωνία της ευθύνης
Ο Σύλλογος Πολυτέκνων, αποτελούμενος από οικογένειες που γνωρίζουν όσο λίγοι τις δυσκολίες της καθημερινότητας, επέλεξε φέτος να μην πραγματοποιήσει ούτε καν την καθιερωμένη βασιλόπιτα. Αντί γιορτής, επέλεξε προσφορά.
Με ίδιους πόρους — αποκλειστικά από τις συνδρομές των μελών — διέθεσε χρήματα για κοινωνικούς σκοπούς:
- 500 ευρώ συνολικά στο Γηροκομείο της Ιερά Μητρόπολη Καστορίας
- 200 ευρώ στον ραδιομαραθώνιο του Φιλοπτώχου Ταμείου
- ενίσχυση δομών περίθαλψης και κοινωνικής αλληλεγγύης
- και φυσικά ενίσχυση πολυτέκνων οικογενειών
Σε μια εποχή οικονομικής πίεσης, πολύτεκνες οικογένειες — άνθρωποι με αυξημένες ανάγκες — επέλεξαν να στηρίξουν τους πιο αδύναμους. Χωρίς δημόσιο χρήμα. Χωρίς προβολή. Χωρίς επικοινωνιακές καμπάνιες. Μόνο με κοινωνική συνείδηση. Αυτό είναι ένα «μύνημα αγάπης» που εκπέμπει σιωπηλά αλλά ουσιαστικά.
Η πολιτική δαπανών
Την ίδια στιγμή, σύμφωνα με στοιχεία που έχουν αναρτηθεί στη δημόσια πλατφόρμα διαφάνειας και σε σχετικές αποφάσεις του Δήμου, ο Δήμος Καστοριάς και οι δομές του, το 2025 προγραμμάτισε να διαθέσει:
- περίπου 15.000 ευρώ για αναμετάδοση live streaming συνεδριάσεων Δημοτικού Συμβουλίου
- περίπου 23.000 ευρώ για εξοπλισμό αναμετάδοσης live streaming
- περίπου 10.000 ευρώ σε influencer
- κλπ.. κλπ…
Συνολικά δεκάδες χιλιάδες ευρώ για εικόνα, προβολή και επικοινωνία. Σε μια πόλη που αντιμετωπίζει ανεργία, δημογραφική συρρίκνωση και οικονομική ασφυξία, οι προτεραιότητες αυτές γεννούν εύλογα ερωτήματα: Ποιες είναι οι πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας; Ποιος αποφασίζει τις προτεραιότητες; Ποιος ελέγχει τη χρηστή διαχείριση; Ποιοι ωφελούνται τελικά; Όταν η κοινωνία στερείται και η διοίκηση δαπανά, η πολιτική ευθύνη δεν είναι τεχνικό ζήτημα. Είναι θέμα επιλογής.
Δύο νοοτροπίες – δύο κατευθύνσεις. Η αντίθεση είναι αποκαλυπτική.
Οι πολύτεκνοι: διαθέτουν ιδιωτικούς πόρους για κοινωνική στήριξη, λειτουργούν με αίσθημα ευθύνης, ενισχύουν δομές περίθαλψης, υπηρετούν την κοινωνική συνοχή,
Η δημοτική διοίκηση: διαχειρίζεται δημόσιο χρήμα, επενδύει στην προβολή και την επικοινωνία, δίνει προτεραιότητα στην εικόνα αντί της κοινωνικής ανάγκης.
Εδώ δεν έχουμε απλώς διαφορετικές επιλογές. Έχουμε διαφορετική φιλοσοφία διακυβέρνησης. Το πιο ανησυχητικό στοιχείο δεν είναι μόνο οι δαπάνες. Είναι η στάση των συλλογικών θεσμών. Όταν αποφάσεις λαμβάνονται χωρίς ουσιαστικό δημόσιο διάλογο, χωρίς επαρκή έλεγχο και χωρίς σαφή κοινωνική στόχευση, δημιουργούνται ερωτήματα για τον τρόπο επιλογής και τις προτεραιότητες. Η τοπική αυτοδιοίκηση οφείλει να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον — όχι επικοινωνιακές ανάγκες, ούτε «ημέτερους».
Το ζήτημα δεν είναι οικονομικό μόνο. Είναι ζήτημα αξιών. Κοινωνική ευθύνη ή επικοινωνιακή διαχείριση; Αλληλεγγύη ή δημόσιες σχέσεις; Στήριξη των αδύναμων ή διαχείριση εικόνας; Στην ίδια πόλη, την ίδια στιγμή, κάποιοι δίνουν από το υστέρημά τους για την κοινωνία και κάποιοι διαχειρίζονται δημόσιο χρήμα με άλλη λογική… Η σύγκριση μιλά από μόνη της.
Ο Δήμος επέλεξε ένα ραδιόφωνο προβολής.
Οι πολύτεκνοι επέλεξαν ένα ραδιόφωνο αγάπης.
Το ερώτημα είναι ποια φωνή έχει πραγματικά ανάγκη σήμερα η κοινωνία της Καστοριάς.
«Το παρόν δημοσίευμα αποτελεί δημοσιογραφικό σχολιασμό και έλεγχο ζητημάτων δημοσίου ενδιαφέροντος, βασισμένο σε δημόσια διαθέσιμα στοιχεία και αποφάσεις που έχουν αναρτηθεί σε επίσημες πλατφόρμες διαφάνειας. Το μέσο παραμένει απολύτως ανοικτό σε κάθε θεσμική απάντηση ή διευκρίνιση των αρμόδιων φορέων.»
