Στην πιο όμορφη ίσως γωνιά της παραλίμνιας ζώνης της Καστοριάς υπάρχει ένα κτήριο που όλοι γνωρίζουν. Τα «Ψαράδικα». Ένα κτήριο που χτίστηκε περίπου το 1950, ανακαινίστηκε το 1999 και για δεκαετίες αποτελούσε σημείο ζωής για την πόλη.
Μικρά καταστήματα, επαγγελματίες, ένα αναψυκτήριο που έφερνε κόσμο στην παραλία της λίμνης. Ένα σημείο καθημερινότητας για κατοίκους και επισκέπτες. Σήμερα όμως η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική.
Τα 5 καταστήματα έχουν κλείσει. Το αναψυκτήριο δεν λειτουργεί. Το κτήριο παραμένει κλειδωμένο.
Και το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό: γιατί;
Σύμφωνα με τις διοικητικές εξελίξεις των τελευταίων ετών, το κτήριο βρέθηκε να βρίσκεται εντός της ζώνης αιγιαλού της λίμνης. Με βάση τη σχετική νομοθεσία, πέρασε στην κυριότητα του Δημοσίου και η διαχείρισή του βρίσκεται πλέον στην αρμόδια Κτηματική Υπηρεσία. Από εκεί και πέρα όμως ξεκινά μια άλλη ιστορία. Μια ιστορία αδράνειας.
Το κτήριο δεν κατεδαφίζεται. Δεν αποκαθίσταται. Δεν αξιοποιείται. Απλώς παραμένει κλειστό.
Σε πολλές πόλεις της χώρας, σε παρόμοιες περιπτώσεις, οι δήμοι έχουν διεκδικήσει από το Δημόσιο την παραχώρηση χρήσης τέτοιων ακινήτων. Είτε για πολιτιστικές δραστηριότητες είτε για τουριστική αξιοποίηση είτε ακόμη και για επαναλειτουργία χώρων εστίασης με όρους που εξυπηρετούν την τοπική οικονομία.
Γιατί κάθε δημόσιο ακίνητο που παραμένει κλειστό σε ένα τέτοιο σημείο μιας πόλης δεν είναι απλώς ένα κτήριο. Είναι μια χαμένη ευκαιρία ανάπτυξης. Είναι ένα σημείο που θα μπορούσε να φιλοξενεί ζωή, δραστηριότητα, επισκέπτες. Αντί γι’ αυτό, σήμερα προσφέρει μόνο μια εικόνα εγκατάλειψης σε ένα από τα πιο εμβληματικά σημεία της λίμνης.
Το ερώτημα λοιπόν δεν είναι αν υπάρχει λύση. Σε πολλές περιπτώσεις υπάρχουν: παραχωρήσεις χρήσης, συνεργασίες με το Δημόσιο, ειδικές ρυθμίσεις για παλαιά κτήρια που αποτελούν μέρος της ιστορίας μιας πόλης. (υπάρχει και το προηγούμενο με το εντευκτήριο του συλλόγου φίλων περιβάλλοντος – τότε έγινε… σήμερα δεν μπορεί να γίνει κάτι ανάλογο;;)
Το πραγματικό ερώτημα είναι άλλο: Υπάρχει διάθεση να αναζητηθεί λύση; Γιατί όταν ένα κτήριο με ιστορία δεκαετιών παραμένει κλειδωμένο, η σιωπή γύρω από αυτό δεν είναι απλώς διοικητική. Είναι πολιτική.
Και τελικά τα ερωτήματα που μένουν ανοιχτά είναι συγκεκριμένα: Ποιος έχει ασχοληθεί πραγματικά με το θέμα των «Ψαράδικων» τα τελευταία 5 χρόνια που έκλεισαν; (τα καταστήματα έκλεισαν πολύ νωρίτερα). Έχει ζητήσει ο Δήμος από το Δημόσιο την παραχώρηση χρήσης του κτηρίου; Έχει εξεταστεί κάποια λύση ώστε να επαναλειτουργήσει αυτός ο χώρος; Θα συνεχίσει η πόλη να βλέπει ένα κτήριο με ιστορία εβδομήντα και πλέον ετών να παραμένει απλώς κλειδωμένο, περιμένοντας μια απόφαση που δεν έρχεται ποτέ;
Ποιος θα πάρει την πρωτοβουλία ώστε τα “Ψαράδικα” να ξαναζωντανέψουν
1️⃣ Ερώτημα προς τον Δήμο
«Έχει ζητήσει ο Δήμος Καστοριάς από το Δημόσιο την παραχώρηση χρήσης του κτηρίου ώστε να αξιοποιηθεί προς όφελος της πόλης;»
2️⃣ Ερώτημα προς την βουλευτή
«Υπάρχει πρόθεση να αναληφθεί κοινοβουλευτική πρωτοβουλία ώστε να δοθεί θεσμική λύση για την αξιοποίηση των “Ψαράδικων”;»( με δεδομένο ότι υπάρχει το προηγούμενο του κτηρίου των φίλων του περιβάλλοντος που προώθησε η τ βουλευτής κ Ολ. Τεληγιωρίδου)
3️⃣ Ερώτημα προς την Περιφέρεια
«Μπορεί η Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας να συμβάλει θεσμικά ώστε ένα κτήριο–σύμβολο της παραλίας της Καστοριάς να μην παραμένει κλειδωμένο;»
4️⃣ Ερώτημα προς την Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου
«Προτίθεται η Κτηματική Υπηρεσία του Δημοσίου να συμβάλει ενεργά στην επίλυση του ζητήματος, υποστηρίζοντας με τεκμηριωμένη εισήγηση ή έκθεση συνηγορίας τυχόν αιτήματα του Δήμου Καστοριάς προς τις προϊστάμενες αρχές για την αξιοποίηση του κτηρίου;»
Η κατάσταση των «Ψαράδικων» δεν αφήνει πλέον περιθώρια για μετακύλιση ευθυνών. Ο Δήμος Καστοριάς, η Περιφέρεια, οι βουλευτές του νομού και οι αρμόδιες υπηρεσίες του Δημοσίου οφείλουν να αναλάβουν ξεκάθαρες πρωτοβουλίες και να συνεργαστούν ουσιαστικά. Όταν ένα κτήριο σε ένα από τα πιο κεντρικά σημεία της πόλης παραμένει κλειδωμένο επί χρόνια, η αδράνεια δεν μπορεί να δικαιολογηθεί. Η ευθύνη είναι συλλογική και πλέον ορατή σε όλους. Το ζητούμενο δεν είναι ποιος αρμόδιος θα απαντήσει, αλλά ποιος θα αναλάβει την ευθύνη να δώσει λύση.
Η πρωτοβουλία αυτή δεν στρέφεται απέναντι σε πρόσωπα, αλλά υπέρ της πόλης. Σκοπός είναι να αναδειχθεί ένα ζήτημα που αφορά όλους και να κινητοποιηθούν όσοι μπορούν να συμβάλουν στη λύση. Περιμένουμε απαντήσεις και, κυρίως, πράξεις. Τα «Ψαράδικα» δεν είναι ένα ακόμη κλειστό κτήριο — είναι ένα κομμάτι της Καστοριάς που αξίζει να ξαναζωντανέψει.
