Στη Βενεζουέλα – αλλά και σε πόλεις του εξωτερικού όπου ζουν Βενεζουελάνοι πρόσφυγες ή οικονομικοί μετανάστες – οι εικόνες χαράς για την ανατροπή του Νικολάς Μαδούρο δεν είναι απλώς πολιτικό γεγονός, αλλά ξέσπασμα συσσωρευμένης κοινωνικής πίεσης. Για μια κοινωνία που έζησε χρόνια οικονομικής κατάρρευσης, θεσμικής αποσύνθεσης, πολιτικής βίας και συστηματικής διαίρεσης, η πτώση ενός καθεστώτος δεν βιώνεται ιδεολογικά. Βιώνεται ανθρώπινα.…
“Όταν η δημοκρατία είναι χαρά… εκτός αν είσαι κολλημένος στην ιδεολογική σπηλιά σου”
