Το καφενείο του Ναυπλίου ο Μακρυγιάννης και η Ελλάδα που δεν ωρίμασε ποτέ

Κάπου στο Ναύπλιο, στα πρώτα χρόνια που η πόλη έγινε πρωτεύουσα, ο Ιωάννης Μακρυγιάννης μπαίνει σε ένα μικρό καφενείο.Δεν μπαίνει ως περαστικός. Μπαίνει ως άνθρωπος που πολέμησε για την ελευθερία, που πλήρωσε με αίμα και ζωή. Και βρίσκει απέναντί του όχι εχθρούς, αλλά κάτι χειρότερο: πρώην συναγωνιστές του, χωρισμένους σε στρατόπεδα. Τρεις παρέες. Αγωνιστές που μέχρι χθες πολεμούσαν μαζί. Και…

-Πού πας, στρατιώτη; (μηνύματα από ένα παλιό Αναγνωστικό)

-Που πας στρατιώτη; -Πάω να πολεμήσω. -Πας να παλαίψης με λιοπύρια και χιόνια; -Πάω να προστατέψω το δίκιο και τη λευτεριά. -Πας να διψάσεις και να πεινάσεις; -Πάω να φυλάξω το ψωμί των παιδιών. -Πας να χάσεις χέρι, πόδι, μάτι; -Πάω να δώσω χαρά και φως σε χιλιάδες τίμιους και ειρηνικούς ανθρώπους. -Πας να σκοτώσεις και να σκοτωθείς; -Πάω να…

ΟΠΟΙΟΣ ΓΡΑΦΕΙ ΙΣΤΟΡΙΑ

Όποιος γράφει Ιστορία, πρώτα την ακούει από μέσα του. Όποιος γράφει Ιστορία, πρώτα την ακούει από μέσα του. Σαν σκίρτημα της καρδιάς του, σαν τριγμό στα σωθικά του, σαν ξέσπασμα της συνείδησής του, σαν λάμψη μέσα στο μυαλό του, σαν επιταγή χρέους. Ύστερα την κουβεντιάζει και με κάποιους άλλους που κι αυτοί νιώθουν το ίδιο χρέος, να τους παρωθεί και…