Εντύπωση προκαλεί –και όχι άδικα– η φετινή παρουσία κυβερνητικών στελεχών στα Καραβαγγέλεια στην Καστοριά. Ονόματα βαριά: Νίκος Δένδιας, Λίνα Μενδώνη, Γιάννης Κεφαλογιάννης, Σοφία Ζαχαράκη, Σταύρος Γκιουλέκας, Μάριος Θεμιστοκλέους, Κώστας Βαρτζόπουλος. Μια κυβερνητική «απόβαση» που ξεπερνά κατά πολύ το τυπικό πρωτόκολλο μιας επετειακής εκδήλωσης.
Το ερώτημα είναι απλό αλλά πολιτικά φορτισμένο: Τι συμβαίνει πραγματικά;
Πολιτική σημειολογία και προεκλογική οσμή
Σε περιόδους πολιτικής ρευστότητας, αυξημένων κοινωνικών πιέσεων και φημών για εκλογικούς σχεδιασμούς, τέτοιες μαζικές εμφανίσεις δεν είναι ποτέ ουδέτερες. Η κυβέρνηση γνωρίζει καλά ότι η περιφέρεια –και ειδικά περιοχές όπως η Καστοριά με δημογραφικά, οικονομικά και αναπτυξιακά αδιέξοδα– αποτελούν κρίσιμα πεδία πολιτικής επιρροής.
Η εικόνα πολλών υπουργών μαζί σε μια τοπική διοργάνωση λειτουργεί επικοινωνιακά ως μήνυμα «παρουσίας του κράτους» και πολιτικής εγγύτητας. Δεν είναι τυχαίο ότι τέτοιες κινήσεις παρατηρούνται παραδοσιακά όταν «ζυγίζονται» πολιτικές ισορροπίες.
Αγάπη για την Καστοριά ή επένδυση συμβολισμού;
Η Καστοριά δεν είναι απλώς ένας ακόμη σταθμός. Έχει βαρύ ιστορικό φορτίο, εθνικούς συμβολισμούς και εκκλησιαστική δυναμική. Τα Καραβαγγέλεια, ως θεσμός μνήμης και ταυτότητας, προσφέρουν ένα ισχυρό επικοινωνιακό περιβάλλον: πατριωτικό αφήγημα, εκκλησιαστική παρουσία, τοπική κοινωνία συγκεντρωμένη.
Για μια κυβέρνηση που αναζητά σταθερότητα στο παραδοσιακό της ακροατήριο, τέτοια πλαίσια είναι πολιτικά «ασφαλή» και επικοινωνιακά χρήσιμα.
Ρόλος της Μητρόπολης και θεσμική αναβάθμιση
Δεν μπορεί να αγνοηθεί και η προσπάθεια της Μητρόπολης Καστοριάς να αναβαθμίσει τα Καραβαγγέλεια σε θεσμό εθνικής εμβέλειας. Η παρουσία υψηλόβαθμων κυβερνητικών στελεχών λειτουργεί ως έμμεση θεσμική επιβράβευση αυτής της προσπάθειας.
Παράλληλα όμως, η Εκκλησία εξακολουθεί να αποτελεί έναν ισχυρό κοινωνικό πυλώνα επιρροής – και αυτό δεν περνά απαρατήρητο από καμία κυβέρνηση.
Το μήνυμα προς την τοπική κοινωνία
Το πιο κρίσιμο ερώτημα δεν είναι ποιοι ήρθαν, αλλά τι άφησαν πίσω τους. Διότι η Καστοριά δεν χρειάζεται μόνο επισκέψεις, φωτογραφίες και δηλώσεις. Χρειάζεται απαντήσεις για: τη δημογραφική συρρίκνωση, την κατάρρευση της τοπικής οικονομίας, την ανεργία, την αποβιομηχάνιση, την εγκατάλειψη της περιφέρειας.
Χωρίς συγκεκριμένες δεσμεύσεις και χρονοδιαγράμματα, τέτοιες παρουσίες κινδυνεύουν να εκληφθούν ως καθαρά επικοινωνιακές κινήσεις.
Συμπέρασμα: Τίποτα δεν είναι τυχαίο
Όταν «η μισή κυβέρνηση» εμφανίζεται μαζικά σε μια επαρχιακή πόλη, το γεγονός έχει πολιτικό βάθος. Είτε πρόκειται για προεκλογική προετοιμασία, είτε για επικοινωνιακή στρατηγική, είτε για θεσμική συμμαχία συμβολισμών, ένα είναι βέβαιο: Η Καστοριά μπαίνει στο κάδρο των πολιτικών υπολογισμών.
Το ζητούμενο, όμως, παραμένει: Θα μεταφραστεί αυτή η προσοχή σε ουσιαστικές πολιτικές αποφάσεις ή θα μείνει απλώς στα πλάνα των δελτίων ειδήσεων;
