Την Κυριακή ολοκληρώθηκαν στην Καστοριά οι πενθήμερες εκδηλώσεις «Δ΄ Καραβαγγέλεια 2026», που διοργάνωσε η Εκκλησία της Ελλάδος μέσω της Ιεράς Μητροπόλεως Καστορίας, με έντονο συμβολισμό για τη σχέση Εκκλησίας, κράτους και εθνικής ταυτότητας.
Η παρουσία του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Νικόλαος Δένδιας και της στρατιωτικής ηγεσίας προσέδωσε σαφές πολιτικό βάρος στην εκδήλωση, η οποία εξελίχθηκε σε βήμα μηνυμάτων για την εθνική ασφάλεια, τη δημογραφική κρίση και το μέλλον της Δυτικής Μακεδονίας.
Πολιτικά μηνύματα και συμβολισμοί πίσω από τα «Καραβαγγέλεια»
Οι εκδηλώσεις στην Καστοριά δεν αποτέλεσαν απλώς ένα θρησκευτικό γεγονός μνήμης, αλλά λειτούργησαν ως μια πολυεπίπεδη δημόσια παρέμβαση με έντονο πολιτικό και ιδεολογικό περιεχόμενο. Η συνολική εικόνα που διαμορφώθηκε ήταν αυτή μιας συμβολικής σύμπλευσης Εκκλησίας, κράτους και στρατιωτικής ηγεσίας, με κεντρικό άξονα την εθνική ταυτότητα, την ιστορική μνήμη και τις σύγχρονες προκλήσεις της ελληνικής κοινωνίας.
Η παρουσία κυβερνητικών και στρατιωτικών εκπροσώπων, με κορυφαία αυτή του Υπουργού Εθνικής Άμυνας Νικόλαος Δένδιας, προσέδωσε στην εκδήλωση σαφή πολιτικό χαρακτήρα. Η συνύπαρξη πολιτικής εξουσίας, στρατιωτικής παρουσίας και εκκλησιαστικής ιεραρχίας διαμόρφωσε ένα μήνυμα θεσμικής ενότητας και εθνικής συνοχής, ιδιαίτερα σε μια περίοδο γεωπολιτικών εντάσεων και αβεβαιότητας στην ευρύτερη περιοχή. Το τελετουργικό πλαίσιο ανέδειξε την άμυνα και την ασφάλεια όχι μόνο ως κρατική λειτουργία, αλλά ως στοιχείο ιστορικής και πολιτισμικής συνέχειας.
Ιδιαίτερη βαρύτητα είχε η ανάδειξη της ιστορικής μνήμης και της εθνικής αφήγησης. Οι αναφορές στον Μακεδονικό Αγώνα και σε μορφές όπως ο Παύλος Μελάς δεν λειτούργησαν μόνο ως ιστορική αναδρομή, αλλά ως πολιτικός συμβολισμός συνέχειας του εθνικού αγώνα στο παρόν. Η σύνδεση του παρελθόντος με σύγχρονες γεωπολιτικές και πολιτισμικές αναφορές ενίσχυσε τη ρητορική περί διαρκούς υπεράσπισης της εθνικής ταυτότητας και της ελληνικότητας της Μακεδονίας.
Παράλληλα, οι παρεμβάσεις της εκκλησιαστικής ηγεσίας κινήθηκαν πέρα από το στενά θρησκευτικό πλαίσιο και άγγιξαν ζητήματα ιδεολογικής και κοινωνικής κατεύθυνσης. Η αναφορά στην κρίση θεσμών, οικογένειας και αξιών, καθώς και στην απομάκρυνση της Ευρώπης από τις χριστιανικές της ρίζες, αποτύπωσε ένα σαφές πολιτισμικό και ιδεολογικό στίγμα. Το μήνυμα που αναδείχθηκε ήταν η ανάγκη επιστροφής σε παραδοσιακές αξίες ως απάντηση σε κοινωνικές και πολιτισμικές μεταβολές.
Σημαντικό στοιχείο της εκδήλωσης αποτέλεσε επίσης η ανάδειξη του δημογραφικού προβλήματος και της εγκατάλειψης της ελληνικής περιφέρειας. Η επισήμανση της πληθυσμιακής συρρίκνωσης και της οικονομικής υποβάθμισης περιοχών της Δυτικής Μακεδονίας λειτούργησε ως έμμεση πίεση προς την Πολιτεία για ενίσχυση της περιφερειακής ανάπτυξης. Η Εκκλησία εμφανίστηκε να αναλαμβάνει ρόλο κοινωνικού και πολιτικού σχολιαστή, διεκδικώντας ενεργή παρουσία στον δημόσιο διάλογο για τη χάραξη πολιτικών.
Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η προώθηση του θρησκευτικού τουρισμού ως αναπτυξιακού εργαλείου. Η σύνδεση της πνευματικής παράδοσης με την οικονομική δραστηριότητα υποδηλώνει μια στρατηγική όπου η πολιτισμική κληρονομιά αξιοποιείται ως μοχλός περιφερειακής ανάπτυξης, ενισχύοντας παράλληλα την ιστορική και θρησκευτική ταυτότητα της περιοχής.
Συνολικά, τα «Καραβαγγέλεια» ανέδειξαν μια ευρύτερη πολιτική αφήγηση που συνδέει ιστορία, θρησκεία, εθνική ταυτότητα, άμυνα και κοινωνική πολιτική. Το μήνυμα που προέκυψε δεν περιορίστηκε στη μνήμη ενός ιστορικού προσώπου, αλλά διαμόρφωσε ένα πλαίσιο δημόσιου λόγου για την πορεία της χώρας, τον ρόλο των θεσμών και τις προτεραιότητες της ελληνικής κοινωνίας στο παρόν και το μέλλον.
